X
تبلیغات
رایتل
کشمیری ساجده
آرشیو
سه‌شنبه 26 مهر‌ماه سال 1384
یکی کم از قدی ماتم تمام ده روز

از سفیدای ملحفه شروع کرد رفت زیر لامپ

وقت هایی که حشره نبود بپرد پشت پرده با یک لنگه کفش

تا گفته شده باشد!

زن    هیچ مرد نمی شود بخاطر لباسی که در خشکشویی کسی جا ماند و قرمزی رفت      در پهنای سفره

 قدم پشت پا نمی زند تا بیاید     آخرای ورد خوانی

دیده نشد از برفکی لنزکی     قبوله افتاد    نقل ریخت 

پشت خطی درشت

دهنه     کلی رنگ خورد   تا به خلوت زد   کنار    پرده

بی صاحب از پنجره آمد و شد کرده

با این همه پارچه به دست بی چمدان ندید       پشت تابلو را هم جا می شد     

سه   بیل در بیاورد    در سرِ  زمین هایی که ملک یشوار سینگ هم میل نکرد با پاهای سوراخ   ملکوت بکارد   کود بدهد        سبز شود         دور سرش       

دو تا مرغ       سوخاری کنی         هیکل دهم شود    

 از بعلاوه چوب بلند کند به آرامی میخ های قیافه دار  

بی شکل    زیر سایه ی زهره دست نوشت سلاخی افتاد     به دل زدگی  

پر شده  از گنجشک    ته کاسه اطلس بچرخد    بی وقت

ایستاده باشی       آماده نباشم      سبزه ای که به دهانت شیرین بیاید

بعد   

به خدای کلمه   حوصله رفته به آخرای وسط خطای انگشت        گرد شده ام

نمی بی نی!  هم الان هم زلزله به روی سری ام  باز بسته اند

بی توگی اینجور به هم می زند

گره ای دیگر باز کند    بزند عطر    گیج بیفتی    به سرت بخورد    برنگردی .


تعداد بازدیدکنندگان : 202257


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
قه یه ا دار و رار نه این بود هر چه بی نم تو بی نم
اسم از بس که شد به پشت افتاد